ترس در کودکان
در اغلب بحثهای مربوط به هیجان، ترس جای مهمی را به خود اختصاص داده است و حتی آن را به عنوان علت اصلی اختلالات عصبی شناختهاند. اما ترس همیشه ایجاد کننده ناراحتی و مشکل نیست. وجود آن در خیلی از مسائل موقعیتهای زندگی لازم است. به نظر این هیجان تا حدودی بقاء ما را تضمین میکند. انسان اولیه ای را تصور کنید که بدون ترس نزدیک یک شیر می رود یا در تاریکی مطلق بدون هیچ ترسی شروع به رفتن به بیرون غار میکند.
هنگام ترس غالبا غدد عرقی فعال میشوند، مو بر بدن راست میشود، ترشحات دستگاه گوارش و کلیهها زیاد میشود و فضولات بدن به دلیل انبساط ماهیچههای اسفنکتر بطور غیر عادی دفع میشود، میزان تنفس زیاد میشود، قلب به تندی و شدت میزند. قوای ذهنی به مقدار زیادی مختل میشود.
کودکان در سنین مختلف ترس های متفاوتی را تجربه میکنند و می آموزند؛ ترس هایی که از موضوعات عینی تا موضوعات ذهنی گسترده شده اند. همانگونه که اشاره شد تجربه ترس در کودکان طبیعی است، ولی باید به این نکته دقت کرد که درصورتی که کودک شما مدت زیادی است که ترس شدیدی تجربه میکند و این ترس عملکرد های عادی(مانند خواب، جدایی و...) او را تخریب کرده، نیاز به مداخله تخصصی وجود دارد.
متخصص روانشناسی/روانشناس بالینی کودک ونوجوان
متن
