نقص توجه-بیش فعالی و افسردگی
خلاصه مقاله در رابطه با نقص توجه-بیش فعالی و افسردگی
مینه و هدف: با توجه به اثرات مخرب عدم درمان اختلال نقص توجه / بیش فعالی (ADHD), این مطالعه به منظور تعیین فراوانی اختلال نقص توجه / بیش فعالی و ارتباط آن با افسردگی در دانشجویان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی روی 414 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال های 89-1388 انجام شد. غربالگری ADHD با پرسشنامه خودگزارش دهی ADHD بزرگسالان (ASRS) انجام شد. ADHD کودکی با پرسش از والدین و افسردگی با پرسشنامه بک ارزیابی شد.یافته ها: فراوانی ADHD بزرگسالی 3.9 درصد و فراوانی ADHD کودکی (بیش فعالی - کم توجهی - مرکب) 8.5 درصد به دست آمد. فراوانی افسردگی در افرادی که ADHD کودکی یا بزرگسالی داشتند؛ بیشتر بود. افسردگی با مقطع تحصیلی ارتباط آماری معنی داری داشت (P<0.05). به صورتی که در مقطع کارشناسی بیشترین میزان افسردگی و در مقطع کارشناسی ارشد کمترین میزان افسردگی گزارش شد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که افسردگی در افراد مبتلا به ADHD بزرگسالی و یا وجود سابقه ابتلا در کودکی, شایع است
لینک خارجی
