خود زنی و ذهنی سازی(کوتاه برای متخصصین)

(کوتاه برای متخصصان) خود زنی یعنی آسیب رساندن، سوزاندن، بریدن و یا  مسموم کردن خود. ذهنی سازی  نوعی فعالیت تصوری است که به ما کمک می­کند رفتار انسان ها را در قالب حالات روانی، نیازها، احساسات، باور ها و اهداف درک بکنیم.

آمار ها نشان می­دهند در سال 2001، 5 درصد پسران و 13 درصد دختران در انگلیس در یک هفته قبل از پژوهش تجربه خود زنی داشته اند.  این آمار در آمریکا 30 درصد، اروپا 10 درصد بوده است. نکته قابل تامل این است که  50 درصد افرادی که خودکشی کرده اند سابقه خودزنی داشته اند.

پژوهش ها نشان میدهند خودزنی با اختلالات  مانند افسردگی؛ PTSD و اختلال شخصیت مرزی در ارتباط است.

برای تبیین این مشکل باید به یک زمینه مهم یعنی ارتباط مادر و کودک توجه کرد. مادر لحظه به لحظه هیجانات کودک رو شناسایی میکند و از طریق عملکرد آیینه ای باعث شکل گیری تنظیم هیجانات کودک می شود.؛ همچنین از مسیر این تعاملات خود هسته ای کودک شکل میگیرد. اگر باز نمایی مادر از کودک بر اساس تعابیر غلط باشد، بازنمایی کودک از خودش و دنیا منطبق بر حالات روانی خودش نخواهد بود. از این مسیر خود بیگانه شکل میگیرد. خود بیگانه ناخواستنی است و از مسیر فرافکنی دنیا را ناخواستنی و حتی متخاصم می بیند. دنیای درونی تحت سلطه خود بیگانه جایی است که بازنمایی های درونی و تجارب کودک ناسازگار هستند. بر این اساس دنیار رابطه ای نیز معنای  درستی نداشته، قابل پیش بینی و مدیرت نیست.

در این دیدگاه خود زنی در نتیجه ضعف در توانایی ذهنی سازی و تلاش برای رها سازی خود از دست خود بیگانه است.